هیئت محبان المهدی

تكلم قبل از ولادت: تكلم قبل از ولادت امام حسين(ع) مولودى است كه قبل از ولادت در حالى كه در بطن مادر خود، فاطمه زهرا(ع) بوده، با ايشان به صحبت پرداخته است. اين وضعيت درباره حضرت زهرا(ع) نيز نقل شده كه با مادر خود، خديجه(ع) صحبت نموده است. اين گونه نقل شده كه پيامبر اكّرم(ص) روزى وارد خانه حضرت زهرا(س) شدند و در حاليكه جز دخترشان كسى ديگر در خانه نبود، دختر خود را در حال صحبت مشاهده نمودند و وقتى علت را جويا شدند، حضرت زهرا(س) اظهار داشتند كه صحبت من با فرزندى است كه در بطن من مى‏باشد، او همدم من است و با من سخن مى‏گويد، اما سخنانى حزن آور، به اين مضامين كه مادر، من شهيدم، مظلومم، غريبم، عطشانم. پيامبر اكرم(ص) در حالى كه محزون شدند، ضمن بشارت به آمدن فرزند پسر، از شهادت او در شرايط سخت و ناگوار خبر دادند..

تكلم بعد از شهادت امام حسين(ع) تنها كسى است كه بعد از شهادت نيز سخن گفته است. مشهور است كه سر امام بر روى نيزه، قرآن تلاوت كرده است: (أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً)؛ آيا پنداشتى كه اصحاب كهف و رقيم (خفتگان در غار) از آيات . سوره كهف(18): 9. شگفت ما بوده است؟ شايد تلاوت اين آيه بر اين معنا دلالت داشته باشد كه همچنانكه قدرت الهى در مورد اصحاب كهف بر خواب چندين ساله ايشان تعلق گرفت و ايشان را بعد از بيدار شدن، وسيله عبرت ديگران قرار داد، شهادت حضرت و بقاى راه و مكتب ايشان نيز اين گونه خواهد بود و به عنوان نشانه الهى در عالم معرفى خواهد شد. آيات ديگرى كه منسوب است حضرت تلاوت كرده عبارتند از: ادامه آيات سوره كهف تا آيه 14 و 227 از سوره شعراء و آيه 71 سوره غافر و آيه 137 سوره بقره.

كيفيت عطش و تشنگى در كربلا چگونه بوده است؟ از گزارش‏هاى معتبر تاريخى، چنين به دست مى‏آيد كه سه روز قبل از شهادت امام حسين(ع) (در روز هفتم محرّم) دستورى از عبيداللَّه بن زياد از اين قرار به عمر بن سعد ابلاغ شد كه: «بين حسين و آب فاصله انداز و مگذار كه قطره‏اى از آن بنوشند» و اين عمل را نوعى انتقام در مقابل بستن آب بر عثمان تلقى كرد!!بلاذرى، ج 3، ص 180. ابن سعد به مجرد دريافت اين دستور، عمرو بن حجاج را با پانصد سوار، مأمور مراقبت از شريعه فرات به منظور جلوگيرى از دسترسى امام(ع) و يارانش به آب كرد.همان‏ها.در اين دو سه روز امام(ع) و يارانش از طرق مختلف سعى در دسترسى به آب داشتند؛ زيرا تحمل تشنگى در آن بيابان سوزان - به ويژه با آن كاروان مشتمل بر زنان و كودكان - بسيار طاقت فرسا بود. در برخى از گزارش‏ها چنين آمده است: امام حسين(ع) در محدوده اردوگاه خود اقدام به حفر چاه‏هايى كرده بود؛ اما وقتى گزارش آن به ابن زياد رسيد و او دستور شدّت عمل بيشتر و ممانعت از حفر چاه را به ابن سعد ابلاغ كرد.الفتوح، ج 5، ص 91: «... فقد بلغنى ان الحسين يشرب الماء هو و اولاده و قد حفروا الآبار و نصبوا الاعلام فانظر اذا ورود عليك كتابى هذا فامنعهم من حفر الآبار ما استطعت و ضيق عليهم و لا تدعهم يشربوا من ماء الفرات قطرة واحدة». همچنين گزارشى از حمله شبانه حضرت عباس(ع) به همراه سى سوار و بيست پياده به پرچمدارى نافع بن هلال به فرات در منابع معتبر نقل شده است. آنان پس از درگيرى با گروه عمرو بن حجاج، موفق به پر كردن بيست مشك آب مى‏شوند.وقعة الطف، ص 152. زمان دقيق اين گزارش نقل نشده است؛ اما در آن عبارت «ولمّا اشتد على الحسين و اصحابه العطش»(چون تشنگى بر حسين و يارانش فشار آورد) آمده است. برخى از گزارش‏ها حكايت از ريختن آب از سوى امام(ع) بر چهره خواهرش زينب(س) در روز عاشورا دارد؛ زيرا وقتى او اَشعار آن حضرت مبنى بر نزديك بودن شهادتش را شنيد، از حال رفته بود.تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 244؛ وقعة الطف، ص 201؛ لهوف، ص 104. اين گزارش اجمالاً دلالت بر وجود آب در شب عاشورا مى‏كند؛ علامه مجلسى در بحارالانوار مسأله عدم مضيقه آب را در صبح روز عاشورا - حتى براى آشاميدن - با صراحت بيشترى مطرح مى‏كند. در اين گزارش چنين آمده است: «ثم قال لاصحابه: قوموا فاشربوا من الماء يكن آخر زادكم و توضؤوا و اغتسلوا و اغسلوا ثيابكم لتكون اكفانكم ثم صلّى‏ بهم الفجر»؛ بحارالانوار، ج 44، ص 317. «سپس امام(ع) به اصحاب خود فرمود: برخيزيد و آب بنوشيد كه آخرين آذوقه شما از دنيا است و وضو بگيريد و غسل كنيد و لباس‏هاى خود را با آن بشوييد تا كفن‏هاى شما باشد. آن‏گاه امام(ع) نماز صبح را با آنان به جماعت خواند». از عبارت «يكن آخر زادكم»و نيز از گزارش‏هاى مربوط به روز عاشورا چنين استفاده مى‏شود كه پس از اتمام اين ذخيره آبى، ديگر دسترسى به آب ميسّر نشد و امام(ع) و ياران و خاندانش در آن گرماى طاقت فرساى كربلا تا هنگام شهادت، علاوه بر مبارزه سنگين با دشمن با تشنگى شديد نيز دست به گريبان بودند. علامه مجلسى(ره) در ادامه گزارش خود سخن از ريشخند يكى از لشكريان عمر بن سعد به نام تميم بن حصين خزارى به ميان آورده كه مى‏گويد: «اى حسين، و اى ياران حسين! آيا به آب فرات نمى‏نگريد كه چگونه همانند شكم مار مى‏درخشد؛ به خداوند سوگند از آن قطره‏اى نخواهيد آشاميد تا آنكه مرگ را دريابيد!»بحارالانوار، ج 44، ص 317. حرّ نيز در روز عاشورا و در هنگام نصيحت به كوفيان، آنان را به جهت ممانعت از دسترسى امام(ع) و يارانش به آب فرات توبيخ كرده است.انساب الاشراف، ج 3، ص 189؛ الارشاد، ص 453. همچنين گزارش تلاش امام(ع) براى به دست آوردن آب و ممانعت شمر از آن و ريشخند او به آن حضرت و نفرين امام(ع) بر او در برخى از منابع آمده است.ابوالفرج اصفهانى، مقاتل الطالبيين، ص 86؛ به نقل از: بحارالانوار، ج 45، ص 51. علامه مجلسى(ره) روايتى را نقل مى‏كند كه مضمون آن درخواست عباس براى مبارزه و مأمور شدن او از طرف امام(ع) به منظور آوردن آب براى اطفال و كودكان حرم مى‏باشد. همان‏گونه كه مشهور است، عباس(ع) موفق به آورن آب نشد و در راه بازگشت به شهادت رسيد.بحارالانوار، ج 45، ص 41 و 42..


	شرح اخرین جلسه هیئت سلام بر برو بچه های هیئتی جلسه این هفته هیئت منزل برادر جعفریان از اعضای هیئت برگزار گردید در ابتدای این مراسم روحانی ابتدا برادر علیمحمدی به تلاوت آیاتی چند از کلام وحی پرداختند و سپس جناب آقای مهربان از مربیان و اساتید بسیجی پیرامون مباحث خاشناسی و دین شناسی سخنانی را ایراد فرمودند و بعد از آن عزیزان هیئتی همراه با نواحی دلنشین مداح اهلبیت عصمت و طهارت برادر سید وفا فاطمی فرازهای نورانی زیارت عاشورای حضرت ابا عبدالله الحسین را زمزمه فرمودند در پایان مراسم از سوی بانی مجلس جناب آقای جعفریان پذیرایی مختصری از عزیزان به عمل آمد و جلسه با سلام به اهل بیت عصمت و طهارت پایان یافت \|+\| نوشته شده توسط منتظران ظهور در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 \|


	جلسه آینده در انتظار نجوای عاشقانه جلسه آینده هیئت در سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی روز دوشنبه ۱۹/۹/۸۶ بعد از نماز مغرب وعشا منزل برادر احمد جعفریان آدرس : دروازه سامان خ تختی کوچه ۲ پلاک ۱۸ اگر مایل به برگزاری این مراسم در منزل خود هستید عضو هیئت رزمندگان شوید همه هفته سرویس رفت و برگشت مقابل مسجد امام حسن (ع) مهیا می باشد \|+\| نوشته شده توسط منتظران ظهور در شنبه هفدهم آذر 1386 \|

استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر صلوات و لعن خلفای غاصب و نام و لينك وبلاگ بلامانع است